Zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej
Koordynacja ręka – oko , która jest częścią koordynacji wzrokowo-ruchowa jest to najprościej rzecz ujmując, umiejętność łączenia tego co widzi oko, z tym co wykonuje ręka.
ü Dobrze rozwinięta pozwala na wykonywanie wielu codziennych czynności takich jak: pisanie, rysowanie, manipulowanie, ćwiczenia gimnastyczne oraz czynności z zakresu samoobsługi.
ü Jej zaburzenia objawiają się obniżoną precyzją ruchów oraz trudnościami w czasie wykonywania prostych zadań i utrudnia codzienne funkcjonowanie w przypadku starszych dzieci.
Dzieci z zaburzoną koordynacją wzrokowo-ruchową mają trudności z:
· Niemowlęta często nie raczkują, mają trudności z utrzymaniem równowagi w pozycji siedzącej i stojącej.
· mieć problemy z naśladowaniem ruchu w linii prostej w pionie i poziomie, nie potrafią też narysować koła
· Ubieraniem się
· prawidłowym chwytaniem i rzucaniem,
· utrzymywaniem równowagi podczas stania na jednej nodze, podczas przechodzenia przez przeszkody,
· posługiwaniem się przedmiotami codziennego użytku (np. podczas jedzenia),
· wykonywaniem prac plastycznych,
· nauką pisania,
· umiejętnością manipulacji
· Wszystkie te objawy znacznie nasilają się w wieku przedszkolnym i szkolnym.
Szczególnie w tym późniejszym okresie, zaburzeniom wzrokowo-ruchowym mogą towarzyszyć zaburzenia emocjonalne wynikające z problemów w kontakcie z rówieśnikami.